Στην επόμενη εικόνα εμφανίζεται το Αρχονταρίκι (Καλός Οντάς) ελληνικού σπιτιού παραδοσιακής αρχιτεκτονικής. Η αρχιτεκτονική που δημιουργήθηκε στα χρόνια της οθωμανικής περιόδου έχει έντονα ισλαμικά στοιχεία με αποτέλεσμα το τουρκικό και ελληνικό σπίτι να έχουν πολλές ομοιότητες.
Το φτιαγμένο από Έλληνες τεχνίτες νεοελληνικό σπίτι διαμορφώνει ένα δωμάτιο, τον καλό οντά, ο οποίος βρίσκεται συνήθως στο κέντρο του σπιτιού και απεικονίζεται στη φωτογραφία μας. Στον οντά η οικογένεια περνούσε τον περισσότερο χρόνο της, μια και εκεί συγκεντρώνονταν όλες οι λειτουργίες του σπιτιού: μαγείρεμα, φαγητό, ύπνος, διασκέδαση.
Ο κυρίως οντάς ήταν ελαφρά υπερυψωμένος και χωρίζονταν από το διάδρομο με διαχωριστικό που ονομαζόταν τρίβηλο. Γύρω-γύρω υπήρχαν ελαφρώς υπερυψωμένα στοιχεία, στα οποία τοποθετούσαν στρωσίδια, για να κάθονται, μια και έπιπλα δεν υπήρχαν εκείνη την εποχή. Αυτά ονομάζονταν μιντέρια.
Εντυπωσιακός είναι ο πλούσιος αρχιτεκτονικός διάκοσμος, οι τοιχογραφίες, τα ταβάνια, οι φεγγίτες, τα ξύλινα δάπεδα κ.λπ.
Η επόμενη εικόνα “Ανάπαυση στο αρχονταρίκι” είναι από λιθογραφία του Σελένσιεφ στο βιβλίο “Το ταξίδι του Νταβίντοφ”, που εκδόθηκε στην Αγία Πετρούπολη το 1840.
Ο καλός Οντάς, το τζάκι, τα παράθυρα και τα υπόλοιπα στοιχεία δημιουργήθηκαν στο AutoCAD Architecture.
